
شرکت ها، گروه های دانش و تمامی سازمان هایی که بر اساس علم و فناوری شکل گرفته اند، نقش بسیار مهمی در توسعه و تعالی کشورها دارند. امروز که در عصر «دانش و خرد» به سر میبریم، اگر خلاقیت، تلاش، تفکر و ظهور ایدهها و فناوریهای جدید در چارچوب فعالیتهای ملی وجود نداشته باشد، دیگر نمیتوانیم با امور کشور ارتباط برقرار کنیم. وطن ما جامعه با تحولات جهانی. قبل از پرداختن به هر اقدام اقتصادی و توسعهای، باید فرآیند «آموزش و یادگیری مبتنی بر فناوری و دانش» و سهم ویژه نظامهای دانشبنیان را در توسعه کشور همگام کنیم. اجازه دهید
زمانی که هوش مصنوعی، پلتفرمهای ابری، نرمافزارهای ترکیبی، شبکههای امنیت سایبری، هوش تصمیمگیری، فناوریهای ابر اتوماسیون، سلولهای بنیادی، فناوری نانو و سایر مفاهیم آینده جهان را شکل میدهند، کشورهای دیگر نیاز به بقا، پیشرفت و ادامه زندگی دارند. آنها نمی توانند بیکار بایستند و تماشاگر صرف باشند.
باید در این راه برای ایجاد زیرساخت ها و حمایت از ایده ها تلاش کرد. وقتی صحبت از «حمایت از پایه های دانش» می شود، این در درجه اول به معنای «اعتقاد عمیق» به نقش دانش و خلاقیت در میان جوانان است که می توانند آینده کشور را به نحو شایسته ای رقم بزنند.
اگر این باور در بین تصمیم گیران و تصمیم گیران راهبردی کشور وجود نداشته باشد، هر اقدام و اقدامی در این مسیر صرفاً شعاری، کم ارزش و با تأثیرات محدود خواهد بود. این باور نمی تواند «نمایش و فرسایش» باشد، اما به نظر می رسد در «تخصیص بودجه، ساده سازی قوانین، صرفه جویی در زمان، اعطای تسهیلات و استفاده از دانش بنیان در فرآیندهای اجرایی و مشارکت در تصمیم گیری ها» نقش ویژه ای دارد. .
در دو دهه اخیر شاهد گسترش گسترده تاسیس شرکت های دانش بنیان و علاقه دولت و مسئولان دستگاه های اجرایی مختلف به توسعه این حوزه در کشور بوده ایم. با وجود همه دستاوردها و نتایج ارزشمند در این زمینه، یکی از آسیب ها و بلاهایی که در راستای کمک و حمایت از گروه های شناختی و دانش محور در کشور وجود دارد، ناتوانی دستگاه های مختلف دولتی در تمایز و شناخت گروه های خود است. نقش ها و وظایف پشتیبانی در قالب وظایف و مأموریت های خاص آن سازمان.
به عنوان مثال، وقتی موضوع حمایت از توسعه صادرات بنگاه های دانش بنیان مطرح می شود، نهادهای مختلفی مانند سازمان توسعه تجارت، صندوق نوآوری شوووی، معاونت علمی و فناوری و پارک های فناوری وزارت علوم به تحقیق و پژوهش می پردازند. فناوری در این زمینه و تمامی این نهادها نیز سعی در ارائه دستورالعمل های یارانه ای مشابه برای حمایت از توسعه صادرات این بنگاه ها دارند که ضمن ایجاد موازی کاری و اتلاف منابع، اصل «وحدت مدیریت» را نیز نقض می کند.
این نشان می دهد که در درجه اول به یک نقشه راه جامع و آینده نگر نیاز داریم که بتواند بستر مناسبی برای توسعه متوازن خوشه های دانش کشور ایجاد کند. گاهی به نظر میرسد که بین گروههای فعال در این حوزه، هیچ پیوند مرتبط یا فرآیند صحیح و منسجمی وجود ندارد و برخی اقدامات به جای «جامع و متعادل»، «منزوی و محصور» در نقاط خاصی است.
هر چقدر هم در این مورد حرف بزنیم و بنویسیم، باز هم کافی نیست. زیرا شکی نیست که اراده جهان و آینده آن در دست کشورها و دولت هایی است که ضمن درک و پرداختن بیشتر به این موضوع، از گروه های دانش بنیان حمایت کرده و زمینه پیشرفت همه جانبه دانش بنیان را فراهم کرده اند. دانش و آگاهی؛ چیزی که به دنبال رفاه و آسایش مردم است، عامل کارآفرینی و فقرزدایی است که با توجه به پدیده های محیطی و جهانی امری اجتناب ناپذیر و ضروری است.
برای درک بهتر اهمیت این موضوع، یادآوری این نکته کافی است که رهبر معظم انقلاب تنها راه پیشرفت عادلانه و حل معضل فقر را حرکت به سمت اقتصاد دانش بنیان دانستند و تأکید ویژه داشتند. توسعه کمی و کیفی شرکت های دانش بنیان







مطالب مرتبط
برخی جزئیات یادداشت تفاهم احتمالی ایران و آمریکا به صورت غیررسمی منتشر شد + فیلم
اظهارات تازه مدیرکل آژانس انرژی اتمی | همکاری با ایران محدود شد، انپیتی در خطر است
فاجعهای به نام صادرات هندوانه | ایران معادل ۸ میلیارد مترمکعب آب را صادر میکند